این کوچه سرزمین طوی من است که
نام شما بر آن خورد
به رسم میعادگاه عشق!
هر چند پیچک روی دیوارهایش از آبیاری
و صبر سالها آنقدر قد کشیده است
که عهد اشک و انتظار را برای برگهای
جوانش معنا کند…
اما! امان از روزهایی که چله های دعای
عهد تمام و چشم ها به ابتدای
این کوچه خشک می شود و نمی آیی...
امان از دلی که واژه صبر هم در
اندوه نیامدنت برایش بی صبری میکند!
و او هر صبح جمعه پر از تمنای عطر ریحانه
سینی اسپند به دست،
راهی کوچه می شود و
ندبه کنان پا به زمین میکوید:
دستم به دامنت خدایا
این مسافر ما دیر کرده...
او را برسان!



چهارشنبه ۱ فروردین ۱۳۸۶ ؛۰۱:۲۳


يا مقلّب القلوب و الابصار...

در كتاب "وسائل الشيعه" از امام صادق عليه السّلام روايت شده كه "معلي بن خنيس" در روز نوروز خدمت امام صادق عليه السّلام رسيد. امام فرمود:" آيا مي داني امروز چه روزي است؟" عرض كردم فدايت شوم، اين روزي است كه ايرانيان آن را گرامي مي دارند و در آن به يكديگر هديه و عيدي مي دهند. حضرت فرمود: "سوگند به آن خانه كهن كه در مكه است، اين روز يك ريشه كهن دارد كه من برايت توضيح مي دهم تا بداني... اي معلي! روز نوروز همان روزي است كه اخداودن در آن از بندگان پيمان گرفت تا او را بپرستند و هيچ انبازي برايش نياوردند و به فرستادگان و حجت هاي او و به امامان عليهم السّلام ايمان بياورند. نوروز، نخستين روزي است كه خورشيد در آن طلوع كرد... هيچ نوروزي نيست مگر اينكه ما در آن منتظر فرج هستيم؛ زيرا نوروز از روزهاي ما و شيعيان ماست، ايرانيان آن را حفظ كرده اند و شما آنرا نهاديد...".

::اللهمّْ عجّل لوليّك الفرج::
ربيع در ربيع بر همگي مبارك!