"فغير كثير ما عاقبة الفناء.
آنچه پايان پذير است، چيز زيادي نيست." صحيفه سجّاديه، دعاي هجدهم

و اين را علي اوسط از پدرش آموخته بود.
آنگاه كه سُلاله زهرا را بين دو امر ذلّت و شمشير مخيّر كردند و هيهات منّا الذّله!
ذلّت و خواري از حسين به دور است.
و از آن روز كه ثارالله بر جبين سرزمين كربلا به خودنمايي نشست
تا امروز كه زنجير عزاي حسين بر شانه هاي زمينيان نقش خون مي زند
و از امروز تا دولت الزهراء كه شمشير علي بر گُرده طالب خون حسين، سر ظلم را از نعش آن جدا كند،
رسم مردان ِمردستان هاشمي و تابعانشان همين است؛ از ذلّت به دورند. ان شاء الله.