این کوچه سرزمین طوی من است که
نام شما بر آن خورد
به رسم میعادگاه عشق!
هر چند پیچک روی دیوارهایش از آبیاری
و صبر سالها آنقدر قد کشیده است
که عهد اشک و انتظار را برای برگهای
جوانش معنا کند…
اما! امان از روزهایی که چله های دعای
عهد تمام و چشم ها به ابتدای
این کوچه خشک می شود و نمی آیی...
امان از دلی که واژه صبر هم در
اندوه نیامدنت برایش بی صبری میکند!
و او هر صبح جمعه پر از تمنای عطر ریحانه
سینی اسپند به دست،
راهی کوچه می شود و
ندبه کنان پا به زمین میکوید:
دستم به دامنت خدایا
این مسافر ما دیر کرده...
او را برسان!




نسخه نمی پیچم!
امّا تجربه سال ها به من نشان داد برای همه درمانده هایی که این شبها،
مرتّب به چپ و راست نگاه می کنند که کدام خانه، کدام در و کدام محراب به رویشان باز می شود؛
این کوچه، پناهگاه خوبیست...
تو هم که باور نکنی؛ آسمان شب قدر این خیابان باورت می کند...
ان شاء الله هر جا که هستیم،
اوّلین و بزرگترین خواسته هایمان تعجیل در ظهور موفور السّرور حضرتش خواهد بود و بس!

Beytorroghayeh.jpg

تهران. خیابان پیروزی. خیابان پنجم نیروی هوایی. بعد از فلکه دوّم. کوچه شهید ساعتچی فر.
بیت الرّقیه سلام الله علیها. همراه با حاج سیّد حسین هاشمی نژاد

التماس دعا!