این کوچه سرزمین طوی من است که
نام شما بر آن خورد
به رسم میعادگاه عشق!
هر چند پیچک روی دیوارهایش از آبیاری
و صبر سالها آنقدر قد کشیده است
که عهد اشک و انتظار را برای برگهای
جوانش معنا کند…
اما! امان از روزهایی که چله های دعای
عهد تمام و چشم ها به ابتدای
این کوچه خشک می شود و نمی آیی...
امان از دلی که واژه صبر هم در
اندوه نیامدنت برایش بی صبری میکند!
و او هر صبح جمعه پر از تمنای عطر ریحانه
سینی اسپند به دست،
راهی کوچه می شود و
ندبه کنان پا به زمین میکوید:
دستم به دامنت خدایا
این مسافر ما دیر کرده...
او را برسان!



چهارشنبه ۲ فروردین ۱۳۸۵ ؛۱۴:۳۹

ya Hossein.jpg

شیرینی کام به میزبانی خرما از گردو ؛
شبنم های نارگیل بر لباس ِ مشکی اش که چشم ها را نشانه می رود
یعنی که بهار حسین است...

پ.ن: در سالی که با ذکرسبط طه؛ امام حسین- علیه السلام- و نام رسول مکرّم اسلام - صلی الله علیه و آله-
مزیّن شده، الهی با ظهور حجّتش کام منتظران شیرین باد!
آمین!

م.میراحمدی | نظرات (8) | دنبالک (0)